Loslaten of doorgaan? Stap af en toe eens uit je tredmolen

foto Anne ZuidhofPas nam ik een spontane offline dag. Zomaar, door de week op donderdag. Ik zou die dag gaan werken. Gelukkig vond mijn baas het goed – snel petten wisselen en mezelf die toestemming geven was voldoende ;-)

Boeiend, denk je nu. Arjan had een dagje vrij. Toch zit hier ook iets voor jou in. Je hebt tenslotte niet zomaar dit artikel open geklikt. Snel naar de kern dus.

Er stond die dag echt van alles op stapel. Terugkoppeling van een geweldig verlopen training die ik de dag daarvoor mocht verzorgen. En een offerte schrijven voor de nieuwe opdrachtgever waarmee het klikt en die ik ook die dag voor het eerst ontmoette. Oftewel: the day before was een groot succes.

Het aparte is dat na zo’n succesvolle dag bij mij vaak een totaal onverwachte dip intreedt. Compleet tegenstrijdig met hoe het zou moeten zijn natuurlijk. Mijn brein vertaalt zo’n succes blijkbaar in ‘Arjan doet het prima, heeft alleen nu even rust nodig, om daarna weer te knallen’. ‘s Ochtends vertaalt zich dat blijkbaar in dat er niets uit mijn handen komt. En dat kan niet, want er moet nog zoveel. Toch?

Voorheen verzette ik me uit alle macht. Vooruit, nog even rondsurfen voor inspiratie. Yeah, right, die inspiratie komt echt niet. Voor ik het in de gaten had was zelfs de lunch al voorbij. Tegenwoordig herken ik die situatie. Gelukkig is mijn schema zo flexibel dat zo’n spontane dag vrij prima kan.

Zijn er afspraken of trainingen, dan blijft de boog gewoon gespannen. Niks gebrek aan inspiratie. Gewoon doorgaan. Ook ik werk prima onder druk, daar zit het probleem niet. Zijn er geen verplichtingen en is daarom minder inspanning vereist, dan zorgt mijn zelfbeschermende brein voor de nodige ontspanning. Mijn flexibele schema – één van de grote voordelen als (Z)ZP-er – draagt daar aan bij. Gecombineerd met het tegenwoordig makkelijk kunnen loslaten van alles wat moet – er “moet” niks! – wordt zo’n dipdag opeens een heerlijke ontspannen dag. In de tuin zitten, een boek lezen, de stad ingaan. Prima, alles mag. Na zo’n dat is het meestal weer knallen als vanouds, druk op de ketel of niet. Tenslotte geldt het aloude “wat nu nog niet urgent is, wordt dat later wel”. Anticiperen op wat komt dus…

We zijn zo klaar. Toch komt het mooiste nu, nog even volhouden ;-)

Ondertussen blijft dat slimme brein daarboven gewoon onbewust doordraaien. Hoe minder beslissingen mijn persoontje wil forceren, des te makkelijker lijken de antwoorden te komen. Dat is ons slimme onbewuste in actie, waar Ap Dijksterhuis zo mooi over schrijft. Lezen dat boek trouwens, wil je daar meer over weten.

foto Anne Zuidhof Door af en toe de teugels helemaal los te laten, ontstaan vaak spontaan nieuwe inzichten. Dat veelbelovende nieuwe plannetje dat al maanden in je hoofd rondzweeft. Op zo’n offday krijg je vaak het inzicht tot die eerstvolgende actie om jouw vastgelopen project op de rails te zetten. Of je onderbewuste vertelt je juist dat je beter kunt stoppen. Sowieso meer rust in je hoofd. En zo is een rustdag nog efficiënt ook…

In dit geval liet mijn onderbewuste me zien dat enkele projecten, en een mogelijke samenwerking,  beter stopgezet konden worden. Ik was daar veel te geforceerd mee bezig. Het moet, het moet, het moet – nee dus, d’r mot niks.  Zonder die beschouwing vanuit de tuin zat ik me misschien nog steeds te forceren.

Kortom: af en toe een offday tussendoor, kan het iedereen aanbevelen!


Zweven er teveel dingen rond in je hoofd, zodat die offday alleen maar stress zou opleveren? Dan is het hoog tijd om meer rust te creëren. Met een goede structuur leg je een belangrijke basis. Die basis gaat je helpen om daarna je creativiteit tot volle ontplooiing te laten komen. Structuur (ja, saai!) als voorwaarde voor het Echte Werk. Ik help je daar graag bij. Vraag me eens hoe.

Laat jij af en toe ook helemaal de teugels vieren? Je ervaring en tips zijn hieronder van harte welkom!

Share

6 comments

  1. Hoi Arjan,

    Leuk verhaal, heel herkenbaar ook! Wij doen dat ook regelmatig. Even de teugels laten vieren. Mini-vakanties noemen wij dat. Dat kan een dagje zijn, maar ook een uurtje tussendoor. Even buiten in het zonnetje zitten, of een wandelingetje maken naar een terrasje en even alles achter je laten. Dat geeft je weer nieuwe energie voor de uren of de dagen daarna. Als je dat regelmatig doet, ben je aan het eind van een ‘werkjaar’ ook veel minder ‘aan vakantie toe’, omdat je de boel door het jaar heen al in balans houdt.

  2. @Judith: inderdaad, micro-breaks noem ik ze. En naast die dag is zo’n uur of paar uur ook zeker fijn. Een koffie bij de Starbucks bijvoorbeeld is typisch zo’n moment. Voor mij dan. Zo heeft ieder weer een eigen ‘ritueel’.
    Voorheen had ik altijd dagen nodig tijdens de vakantie, om te wennen. Nu gaat het steeds meer als vanzelf in elkaar over

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Notify me of followup comments via e-mail. You can also subscribe without commenting.