Martijn Aslander is -naast een hoop andere interessante zaken- het principe van waardebepaling achteraf (ook wel “waardering achteraf” genoemd) in Nederland bekend aan het maken. Volgens dit principe wordt iemand uitsluitend en achteraf betaald, wanneer hij of zij van waarde is geweest voor de opdrachtgever. Eigenlijk is er niet eens sprake van een opdracht: als je tevoren geen tarief of bedrag afspreekt, is er tenslotte ook geen sprake van een overeenkomst zoals we die gewend zijn.
Voor veel mensen is dit een flinke stap te ver. Gelukkig voor hen kent de creativiteit van Martijn geen grenzen en heeft hij een interessante tussenvorm uitgedokterd: laat iemand een abonnement op jou nemen – en dan wordt bedoeld de kennis die zich in jou hersenpan bevindt! Je stuurt elke maand een factuur voor een x aantal uren. De factuur wordt betaald als de abonnementhouder vind dat jij waardevol bent geweest, en anders niet. Zo bouw je eigenlijk elke maand een reflectie moment in, om te kijken of je nog wel op je plek bent. Dit zal niet iedereen aanspreken, en is ook niet voor iedere beroepsgroep even slim: bouw je software, ben je loodgieter of melkman dan voorkomt een duidelijke afspraak over de prijs vooraf een hoop problemen. Maar op zijn minst is deze gedachte iets om over na te denken. Als ik om mij heen kijk dan denk ik -met Martijn- dat het hiërarchische model zijn langste tijd gehad heeft. Hmm, dat klinkt wel ehel dramatisch, en eerlijk gezegd denk ik dat het ook nog wel een tijdje duurt. Het model is voor de meeste mensen nog zo vanzelfsprekend dat het niet eens in hen opkomt het anders aan te pakken. Het is springlevend, zal een willekeurige voorbijganger op straat antwoorden. En echt, het zal ook nog wel een tijd duren voor het gebouw krakend ineen stort. Alleen, zover laten we het toch niet komen? Denk eens na:
- binnen enkele jaren vloeien grote aantallen werknemers van de oude stempel de AOW in (vanaf 2012 gaat dat al problemen geven las ik vandaag [ergens, link kan ik zo gauw niet vinden])
- daarnaast komt de jonge garde “digital natives” van na 1985 opzetten. Zij zijn niet anders gewend zijn dan altijd MSN en internet bij de hand te hebben
Alleen al deze twee feiten moeten ons aan het denken zetten. Er is dan ook een onderstroom in opkomst van mensen die vinden dat het anders moet. Sterker nog, ze passen het nieuwe model al toe. Je ziet ze misschien nog niet, maar geloof me, ze zijn er absoluut! Op zijn minst zullen wij met z’n allen ook over die alternatieven moeten nadenken. Gelukkig zien we overal om ons heen nieuwe ideeën opduiken. Deze hele verandering in de economie intrigeert me bijzonder. Ik ben dan ook erg benieuwd hoe dit zich de komende jaren gaat ontwikkelen. We hebben het laatste woord over waardebepaling achteraf nog niet gehoord. En wie weet, bieden we over vijf jaar allemaal wel een abonnement op onze de inhoud van onze hersenpan aan!
Mijn inspiratie heb ik geput uit deze post die vandaag op VKBanen staat. En bekijk zeker de video waarin Martijn dit idee uiteenzet ook!
Wordt vast nog eens vervolgd…
Geen gerelateerde artikelen.
