De oneindige ruimte tussen stimulus en respons

“The one thing you can’t take away from me is the way I choose to respond to what you do to me. The last of one’s freedoms is to choose one’s attitude in any given circumstance.” ~ Viktor E. Frankl

foto Anne Zuidhof Ik weet niet hoe het bij jou zit, voor mij is het belangrijk regelmatig te reflecteren op de afgelopen en de komende tijd. Wat ging er goed, wat minder, en wat zijn de belangrijk doelen en projecten waar ik het grootste deel van mijn werktijd aan ga besteden?

Een gebeurtenis afgelopen week zette mij extra aan het denken: hoe belangrijk het is om in een onverwachte situatie adequaat te kunnen reageren. En niet in een plotselinge uitbarsting van frustratie alles er uit te gooien waar je later spijt van krijgt.

Af en toe verstillen is sowieso belangrijk om daarna weer hard aan de slag te kunnen gaan met de juiste dingen.

Tussen een gebeurtenis (de psychologie spreekt over een stimulus en jouw antwoord daar op (juist, de respons) zit ruimte. Veel ruimte. Wat doe jij met die keuzevrijheid?

Veel mensen vergeten die ruimte en reageren op een Pavloviaanse manier (hond – bot – kwijl; je weet wel) op dat wat er gebeurt. Direct, primitief, achteraf-jezelf-voor-je-kop-slaand. Voor altijd een relatie verpest. Vergeet het maar dat die klant, of die vriend, ooit nog bij je terugkomt. Volgens Pavlov zijn we ook weinig anders dan de honden waar hij mee experimenteerde. We kunnen er dan ook niets aan doen, dieren als we zijn.

Gelukkig kan het, is het, anders. Viktor Frankl, psychiater en concentratiekamp-overlevende, hield zich ook met deze materie bezig. Zelfs in de verschrikkelijke omstandigheden waarin hij verkeerde zag hij kans tot een zelfgekozen reactie op zijn omstandigheden – die hij vanzelfsprekend niet zelf gekozen had(!). Freedom to choose noemde hij dat. Ieder mens heeft die vrijheid, onder alle omstandigheden. Een veel positievere boodschap wat mij betreft.

Gelukkig lukt het mij de uitbarsting te bedwingen voordat er schade werd aangericht.

 

AAN JOU DE KEUZE

En dus heb je altijd weer de keus. Op een voor jezelf en de ander positieve manier reageren gaat niet vanzelf. Eerst is het inzicht DAT je die ruimte nodig hebt belangrijk. Dan een idee HOE je anders gaat reageren dan voorheen. Uiteindelijk ligt het bij jou: kom je in actie, ga je het vanaf nu anders doen? Je kunt het van harte eens zijn met de strekking van dit verhaal. Alleen wanneer je tegelijk constateert (net als ik!) dat je die ruimte nog niet goed benut, is het tijd in actie te komen. Wat dit betreft kun je dat prima zelf. Lees bijvoorbeeld Covey er op na, mocht je de boeken van de man nog niet eerder gelezen hebben.


PROFESSIONAL OF TEAMLEIDER: heb jij -of heeft je team- het veel te druk en wil je minimaal 1 uur per persoon per dag vrijspelen?
Via de artikelen op mijn website lees je al heel veel over wat je zelf kunt doen. Wil je een stap verder dan is ondersteuning vanuit een degelijke basis belangrijk. Ik kan vanuit jarenlange ervaring als trainer/coach die basis bieden. Lees meer over mij, Arjan Zuidhof, kijk wat klanten over mij zeggen, blijf op de hoogte via de mail updates. Of kijk hoe ik jou en je team kan begeleiden.

Hoe ga jij om met de ruimte tussen stimulus en respons? Ik kijk uit naar jouw reactie hier onder!

Share

5 thoughts on “De oneindige ruimte tussen stimulus en respons

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Houd mij op de hoogte van nieuwe reacties. Of abonneer jezelf op deze discussie zonder te reageren.